həmid arğış

əllərizi dulun irəli gəlin!...

Deyib , üzümə baxdı.

Özünü oxutma. Rəsul dedi normal olaraq davran. Sakı heç bir şey yox kimi. Başqa bir zada beyin ver.

Əllər, yumruq olaraq irəli gəldi. Səkkiz əl səkkiz yumruq.

Pillələri asta asta çıxıb, otağa girdim. «Yaşar» diz üstü bilgisayarı qabağında uzanmış, onun manıtoruna göz tikmişdi. Dərin bir fikirdə idi. Mənim otağa girdiyimi heç duymamışdı.

Neçə ləhzə ona baxdım. Gülümsəyib, əlimdə ki təfsini yerə qoydum. Bir an manıtordan göz çəkib mənə baxdı. Elektrik dolçanın çayı düşünürdüm indi tam dəm almış olmalıdır. İstıkanlara çay süzərək :

bir yerə çatdın mi? Deyə Soru verdim.

Yerindən azca qımzandı. Sağ əliylə başın qaşıyaraq :

Düşünürəm bu qədər yaxşı olub elə dedi. - kəsrli cümlələr, yumşaq çağırış.

Kamilcə qovzanıb oturdu. Üzünə baxdım. Gözlərinin altı qızarmışdı.

Bir kərə də sən oxu dedi bilirəm dun axşamdan dəfələrcə uxumusan.. Son kəz olaraq bir də bax.. Gözdən qaçan bir zad ulmasın. Buradan gedib işı bitirməliim..

Mənə tərəf itəldiyi bılgı sayarı dizəlrim üstə qüyədüm. Bir səhifəlik yazını dun axşamdan dəfələrcə uxuduğum üçün tam əzəbərlmişdim, istəmədən..

«Xərdad ayı» və «bir xərdad» günü hadisələri çox gözəl şəkildə o neçə sətirlik yazıda işələnmişdi.

Yaşar özünə bir cığara alışdırmışdı. Maraqla cığaranı sumururdu. Tustusunu həlqəlnədirərək açıq pəncərədən dışarı püfələyirdi...

Universitədə unla tanışmışdım. Düşüncəli və dulğun birisi idı. Çox çəkəmədən səmimi və qırılmaz bir dustluğa imzaء atdıq ikımızdə.. Fıkırdaş ulduğumuz üçün düstəlüğümüz daha dərin və qırılmaz kimi idı.. Universitədə ki bir çox mədəni və kültürəl işləri birlikdə qürmüşədüq...

Əlin sul əlimin ustünə qüyəmüşədü. Uzümə baxırdı.. Qumral rəngli idı gözəlrinin rəngi.. Gözəlrimi qaçıtmadım gözlərindən.. Gülüməsədi:

bu nə?!

Sən nə desn o.. Dedim.

Dustlarıma baxdım.. Səkəkiz yümərüğün dördü yox idı. Sadəcə mən və rəsül qalmışdıq.

Yenə surdu:

bu nə?!..

Yaşar məmədi də tapıb gətirmişdi. Xyavanda addımlayırdıq. Axşam çağı olsada havanın istılyıındən heç azalmamışdı.

«Buğda meyədani»nın önündən bir dəfə də «məhələ xyavanı»na geri döndük.. Yaşar ikımızın ortasında addımlayırdı, mən isə yaşarın sağ tərəfində..

«Kağızlar hazırdır» yaşar dedi «bu gündən duz 5 gün qalır ayın birinə.. Bu neçə gündə, hər gün şəhərin bir tərəfində bıldırıləri yayacayıq..»

«Haman sayda?!» Dedim.

Yaşar gülüməsəyərək:

«o qədər var ki, şəhərin duvarlarını örtə bılsın..» Dedi.

Neçə ləhəzə sakıtcə addımladıq. Şəhərin mərkəzinə yaxınlaşdıqca pyıada yol qalabalıqlaşırdı.. Şəhərin ən qalabalıq xyavanı idı bu «məhələ xyavanı».. Tuplantı yeri isə bildiridə həmin xyavan verilmişdi.

Bu gün axşam mən və ikı başqa öyərənci şəhərin aşağı tərəfindən başlayacayıq» məməd dedi. O ulduqca az danışan biri idı. Unla da umiversitədə tanış ulmüşədüm. İtı və dulğun qəlm sahibi dır. Universitənin ikıncı termini tamamlamaqdadır.

«Bu iş ulduqca xətərli dır!» Dedim «bilirsiz bir xərdad hadisələrini və o gün canlarını verən insanların xatırını əzizəlmək hamyıa vacıbdır. Ancaq eyni halda özümüzü də qurumalıyıq. Bu ölkə də Azərbaycanı dərindən duşunn və una xatır yaşayan insan azdır. Duzdur hamı yaşadığı vətəni sevir ancaq unun dərdini bıln az insanlar var. Bu uzdən bıldırılərin mətəni sadəcə bir tuplantı xəbəri dır...»

Sakıtcə dinləyirdilər. Addımlayaraq şəhərin mərkəzinə çatmışdıq. «Makı» xyavanına tərəf döndük. Neçə ləhəzə sakıtcə addmladıq. Bəlləb idı hərənin fəkirində bir fikirləşəməyə mözvu yaranıb...

«Allaə elməmiş tutulsaq!?..» Məməd dedi.

«Bu iş ulmamalıdır..» Yaşar dedi «ancaq hər işın bir bədəli də vardır. Bu işın də həzinəsi tutulmaq dır. Lakın sanmıram çox ağır cəza verələr..». Yaşar son sözünü gülüməsəyərək dedi.

« Ancaq əhtyatlı ulmalıyıq.. Sız də özünüzü qurumaq, hərzaddan kərəkəlidir». Dedim.

Sən dayan hələ.. Dedi.

Məndən gözün çəkib sağ tərfimdə olan yaşara baxdı. Yumruqları mənim kimi qabaqda idı. Unun yumruqların, əlləri içinə aldı. Ağır yungul etmək üçün tərpətədi unları..

«Hələ bir istıkan çay tökün içək!» Dedim «burad çox əl verişli zad elə çay dır...»

Mənə tərəf döndü:

«sən də bir zad var..» Dedi «səndən alacayam..».

Gözəlrimə baxdı.. Gülüməsədim.

Özünü uxudma.. Rəsül dedi nurmal olaraq davran...

Sağ əlimdən tütədü.. Gözlərin gözəlrimə tikədi. Sankı gözəlrimdə axtardığını uxuyurdu..

«Son əl dır.. Qurtarıram..» Dedi.

Dərindən tövəşədi. Əlimi buraxdı. Sağ əlin qaldırdı. Sürətlə əlin sul əlimin ustünə quyaraq dedi:

«bu da buş!!»

Əlimi açdım. Buş deyyldi.

«Gül dur..». Rəsül dedi.

Neçə ləhəzə sukut hakim oldu. Gülüməsədim. «Gül gül» uyunu bıtmışdı. O anda salunda olan «bəlnədəgü»nun səsi qalxdı. «Sayım üçün dustağın hiətinə gedin.. Sayım üçün dustağın hiətinə gedin..!!».

Xoy dustağı

yay 87